نهال گوجه سبز سردرودی

نهال گوجه سبز سردرود(بوریی) گیاه از طریق سوریه یا ایران به یونان برده شده‌است. گوجه‌سبز یا آلوچه نام درختی است از تیرهٔ گل سرخیان که میوهٔ آن کوچک و آبدار، دارای پوست نازک به رنگ سبز یا سرخ و یک هستهٔ سخت است. گوجه سبز درختی خزان پذیر به ارتفاع 4٫5 الی 3٫5 متر است که در فصل بهار شکوفه‌هایی به رنگ سفید و تقریبا قبل از ظهور برگ‌ها تولید می‌کند. میوه گوجه سبز شکلی گرد و مدور و پوستی صاف و براق به رنگ سبز دارد که البته در اثر ماندگاری بر روی درخت و رسیدن بیش از اندازه به سبز، زرد تغییر رنگ می‌دهد و گاهی در برخی از قسمت‌های حاله‌ای از رنگ صورتی، قرمز را نیز به شکل کم رنگ نشان می‌دهد زمانی که به چنین رنگی در می‌آید از نظر طعم و مزه نیز ترشی آن کمتر می‌شود. این درختان در سن 6-4 سالگی به میوه دهی قابل قبولی می‌رسند و به طور کل تا حدود 70 سال می‌توانند زنده بمانند، اما حداکثر تولید اقتصادی و مناسب میوه آنان تا حدود سن 40 سال است. آبیاری بعد از کاشت نهال گوجه سبز و در طی سال اول بعد از کاشت می‌بایست آبیاری به شکل منظم و مرتب انجام گیرد تا ریشه‌های درخت به خوبی توسعه بیابد. یعنی هفته‌ای دو مرتبه به شکل عمیق آبیاری شود. در طی فصل رشد می‌توان این درختان را هر 3-2 هفته یکبار به شکل عمقی آبیاری کرد. آبیاری مناسب موجب رشد و میوه دهی خوب و میوه‌های پر آب می‌شود. دما درخت گوجه سبز سردرودی جز درختان مناطق معتدل سرد هستند و سرما را می‌توانند در طی زمستان تا حدود 30- درجه سانتیگراد تحمل کنند. از نظر تحمل دمایی نیز بهترین طیف تا حدود 35 درجه است اگرچه که دما‌های بالاتر را نیز مثلا تا حدود 40 درجه در صورت عدم خشکی کشیدن و آبیاری مناسب تحمل می‌کند. نور درختان گوجه سبز را می‌بایست در مکان‌هایی با نور کامل و مستقیم آفتاب کاشت و این درخت با مکان‌های سایه سازگاری ندارد یعنی حداقل باید 8-6 ساعت نور مستقیم در محیط وجود داشته باشد.